MANŞET

İLAHİ MAHKEME

Metin Cangör

Metin Cangör

E-Posta : metincangor1@hotmail.com


    Bir adam ölmüş ve öbür dünyada yargılanmak üzere sırasını

bekliyormuş. Sıra kendisine gelip mahkeme salonuna girdiğinde bir de ne

 görsün?

          Yargıç kürsüsünde bir insan oturuyor.

            Tanık sandalyesinde ise Tanrı yerini almış.

            Adam şaşkın,

            "Aman Tanrım, bu nasıl oluyor? Beni senin yargılayacağını

sanmıştım. Oysa orada hakim olarak bir insan oturuyor."

            Tanrı gülümsemiş,

            "Ben hiçbir zaman sizi yargılamadım. Sonsuz sevgimle, ne yapmayı

seçtiyseniz, sizi seçiminizde özgür bıraktım. Bana yargılamak değil, sevmek

 yakışır. Çünkü ben saf sevgiyim. Sizi kendimden yarattığım için sizi

yargılamak kendimi yargılamak olur. Ayrıca benim yargılamama ne gerek var

ki? Her şeyi bilen ben sadece burada tanıklık ediyorum. Dünyada olduğu gibi

 burada da insanlar tarafından yargılanıyorsunuz. Birazdan salonu

hayattayken, senin zarar verdiğin, hoşgörülü davranmadığın, yargıladığın,

kalplerini kırdığın insanlar dolduracak. Onlara kendini affettirmeye çalış.

Onlar seni affederse ne ala. Çünkü cennetin yolu onların affından geçiyor."

demiş.

            Adam merakla sormuş: "Peki ya affetmezlerse ne olacak?

            "Tanrı yine sevgiyle gülümsemiş,

             "Ben cenneti de, cehennemi de yeryüzünde yarattım. Seni tekrar

yeryüzüne göndereceğim. Orada öyle bir yaşam süreceksin ki, tüm yaptığın

kötülükler, verdiğin zararlar sana aynen yaşatılacak. Yani ettiğini

 bulacaksın. Ama bunun amacı sana ceza vermek değil. Sadece o insanların

hissettiklerini bizzat yaşayıp anlaman, yaptığın kötülüklerin bilincine

varman. İşte o zaman sen kendini affetmiş olacaksın."

            Adam bir süre düşünmüş, "Peki, cennet nasıl bir yer?" diye

 sormuş Tanrı'ya.

            "Cennet, bir yer değil, bir bilinç düzeyidir evladım.

Dünyada mutlu, huzur ve sevgi dolu, insanlara destek olmaktan haz duyan,

yarattığım canlı ve cansız her varlığa saygı göstermeyi bilen insanlar var

 ya, işte onlar, dünyada cenneti yeniden yaratmaları için geri gönderdiğim

cennetliklerdir. Cennet de dünyadan başka yerde değil." demiş Tanrı.

            "Ama kutsal kitap bana öyle öğretmedi." diye karşı çıkmış adam.

             "Kutsal olan tek şey yaşamdır. Ben o kitapları kutsal kılmadım.

Siz kıldınız. Her şeye sevgi ile bakmasını bilerek yaşayan insan, en büyük

ibadeti yapandır." demiş Tanrı.

            "Peki dünyaya döndüğümde doğru yola görmemde yardımcı olacak

 mısın?" diye sormuş adam.

            "Ben bunun için siz insanların içine "vicdan" denen bir pusula

koydum. Eğer bu pusulanın etrafına ördüğünüz kalın bencillik duvarlarını

yıkarsanız, vicdanınızın yani benim sesimi kolaylıkla işitebilirsiniz."

             "Peki biz insanlara ne kadar yakında bulunuyorsun?" diye sormuş

adam.

            "Hem size şah damarınızdan daha yakınım, hem de düşman olduğunuz

kadar sizden uzağım." demiş Tanrı. "Çünkü düşmanlarınız da Ben'im. Siz de

 Ben'im."

            "Yani mahkeme salonunda insanlara hiç mi hesap sormuyorsun

Tanrı'm?"

            "Sadece iki sorum oluyor tüm insanlara." diye gülmüş tanrı.

            "Dünya okulunda ne kadar sevmeyi öğrendiniz? Ne kadar bilgi

 kazandınız?"


İzlenme: 668
htmlPaginator

YORUM EKLE

Yorum Başlığı

Yorum

Misafir olarak yorum yapıyorsunuz. Üye Girişi yapın veya Kayıt olun.

YORUMLAR

  • Bu habere henüz yorum yapılmamış. İlk yorum yapan siz olun.

YAZARA AİT DİĞER YAZILAR