MANŞET

MARMARİS 2. KİTAP GÜNLERİNDEN GEÇTİ

Hatice ALTUNAY

Hatice ALTUNAY

E-Posta : marmarismanset@hotmail.com

                Marmaris kitap günlerine ikinci yılında iyice ısınmıştı. Kitaba dokunmak, sayfalar arasında gezinmek  alışılmışın dışında bir olaydır burada. Montaigne algısında alışkanlığı olunca kurtulamaz insan. Alışkanlığının ağırlığı ile yaşar. Yağmurla,sarı yağmurlu ile sular içinde kitap günlerine har solukla giriveren,her yayıncıdan kitaplar alan, güzel sohbetler yapan, kitaplarını yastık yapan adam….

           Memleketimin güzel insanları kimi alışveriş delisi , kimi zamanı örseler cafelerde,kimisi de kitap

Sayfalarında gezinir. Hiç kimseye  niye böylesiniz demiyorum.Benim canımı yakan algısızlar, ilgisizler, farkında olmayanlar değil;onlar zaman içinde kendini yeniler, değişir,bizi şaşırtır. Benim dayamadığım mangalda kül bırakmayan ,kendini aydınların üstü sayan, egolarıyla birinciliği alan sözde aydınlar…

Yalnızca ortadan giden boyu ile fotoğrafları çekilen ,kitaplara dokunamayan, her konuda ,her olayda biricik sözleri olan aydınlar…

        Kitap günlerinin en güzel yanları kaliteli okur buluşması ile yeni dostlukların , yeni yazar ve şairlerin dünyamızı derinleştirmesi değil midir? Bu anlamda fuar fuar gezemeyen  yerel yazarlarımız çok renkli dünyaların içinde zenginleşmesi az değildir elbet.

       Kitaba susamış okurlarımız ilk gün aldıkları kitapları okuyup geri dönerek güzel bir sohbet açlığı içinde yeniden yazarlarıyla, bir kahvenin, bir çikolatanın ,bir çayın anılası tınılarıyla nasıl da mutlu etmiştir yazarını , şairini.Şiir sevmem diyeni olduğu kadar, şiire sarılanın da vardır okurun.

     Son gün az akıp giden okurun ilgisinde hüzünlenen yazarlarımıza, Özlem Ertuğrul ile Gülümseyen Turkuaz’ı armağan ettik. Kitap fuarının bir anısı ve eserimizin   memleketimizin çeşitli köşelerine dağılmasını istedik. Bilinmelidir ki gül demeti olan elde gül kokusu kalır. Nasıl da mutlu oldu yazarlarımız. Çamsakızı çoban armağanı eserlerini bize armağan edenler de oldu, şaşıranlar da…Bize ileriki günlerde etkinliklerde yer vereceklerine dair sözler de verildi. Sonuç olarak kitap yalnızlığından kurtulmuş ,çoğullanmıştı.

      Kitap günlerinin analizlerini yapmak isterim. Yazar arkadaşlarımız da çoğunluk benim gibi düşünüyor.Kitap çantalarının karton olması harika olmuştu çok beğenildi. Yazarların isimliği olsaydı iyi olurdu. Çok da sorun olmadı.Yayıncıların kitaplarından belirli bir miktar yetkililerce alınıp, köy okullarına, kütüphanelere ulaştırılsaydı çok iyi olurdu. Etkinlikler ikiye bölününce Armutalan ve Kültür evi  insancıklar ister istemez en ünlüsünü tercih etti.

     Okullar, gençler kitap günlerine dahil edilemedi. Çeşitli nedenler sıralanır uzar gider cümleler, biz de vicdan olarak kendimizi rahatlatırız. Ana – babalarıyla çocukların gelmesine engel mi var sonuçta!...Öğretmeni ile köy okullarından gelenler vardı sağ olsunlar. Özel okullardan ilgili gençler ve öğretmenler en azından kitap havasını soludular…

   Sonuç olarak öyle ya da böyle kitaba alışmalıyız . Alışmazsak, kara günlerin perdesinden aydınlığın

İçeri girmesi zordur.


İzlenme: 319
htmlPaginator

YORUM EKLE

Yorum Başlığı

Yorum

Misafir olarak yorum yapıyorsunuz. Üye Girişi yapın veya Kayıt olun.

YORUMLAR

  • Bu habere henüz yorum yapılmamış. İlk yorum yapan siz olun.

YAZARA AİT DİĞER YAZILAR